Amabie

アマビエ

İblis sayfası	Amabie

Görevler

Ben de o "ilahlardan" olurum diye ta Tokyolardan kalkıp geldim. Hani şu sahne ozanları var ya, onlardan işte.
Ama durup benimle konuşmaya tenezzül eden ilk kişisin.
Yoksa... Bu insanların hiçbiri beni göremiyor mu? Aman aman!
A, yoksa sen şu bilgelik yolcularından mısın? "Öğrenci" mi deniyordu, ne?
Şu kızcağıza bir yardım eli uzatsan? Belli ki kendimi etrafa tanıtmam lazım!
Sahi mi? Harika ya! Çok sevindim!
İşte bu pozla adımdan söz ettiririm! Şaşalı mı şaşalı, göz kamaştıran bromit fotoğrafım!
Herhâlde zamane gençleri buna bakıp şöhretin kapılarını aralayacak ışığa sahip olduğumu fark eder! Değil mi?
Bu resmi o insanlardan birine iletmeni rica ediyorum.
Tabii asıl soru, kime vereceğin? Öğrenci arkadaşlarından birine mi versen? Popülerlikten anlayan biri mesela!
Yaaa! Yalnızlık alnıma yazılmış belli ki.
Yolun sonu böyle mi olacaktı? İlahlık hayalim boşuna mıydı?
Tekrar merhaba Bay Arkadaş, herhâlde bana yardım etmeye karar vermedin, öyle değil mi?
İstediğimi anladın mı? Şu bromit fotoğrafı zamane ergenlerinden birine vereceksin. Diğer öğrencilerden birine mesela.
Çok param olmadığından bir tek bunu bastırabildim.
Anlayacağın sadece bir kişiye verebilirsin. Aman ha kaybetme!

Dönmüşsün! Fotoğrafımı verecek biri buldun mu?
Ho ho! Harikulade iş çıkardın, eline sağlık! E söylesene ne dedi. Alan kişi yani.

Hi hi, biliyordum! Evet, bekle beni şöhret dünyası, geliyorum!
Gerçi bir mücevher istediği kadar parlak olsun, değerini bilen biri keşfetmedikten sonra alelade bir taştan farksızdır.
Ama artık ufacık da olsa modern bir ozan olma yolunda ilk adımı atmış bulunuyorum! Hepsi senin sayende!
Hımm. Belki de cazibem Tokyo'ya biraz fazla karmaşık geliyordur.
Başa döndük desene! "Pazarlama" denen sihri enine boyuna inceleyip bu mistik sanatın tüm inceliklerini öğrenmem lazım.
Hepsinden de öte ilahlar, hayranlarının kalbini fethedebilmeli.
Neyse ki sayende hayranlarımın ne istediğini biliyorum!
Çok yardımın dokundu. Bu iyiliğini hiç unutmayacağım.
Gönül isterdi ki teşekkür olarak sana da fotoğraftan bir tane verebileyim ama başka yok maalesef.
Buldum! Seni başka bir şeyle ödüllendirebilirim ki! Gerçi fotoğrafa kıyasla bambaşka bir şey.
Gözlerini kapayıp bir saniye müsaade et.
Hırrrk! Harrrk! Tuuuu!
Ohh! Beklediğin için özür! Al bakalım! Amabie Özü!
Uğur getiren, soğurucu, dayanıklı ve kudretli bir tılsım.
Ben burada durup biraz daha manzarayı seyredeceğim.
İşlerin rast gitsin!
Güle güle!
İlahlığa yeni adım attım ama şimdiden resmî hayran kulübüm oldu.
Hayran kulübümün 3. üyesi olacaksın. İlk ikisi annemle babam.

(kahraman), baksana! Bir şey sormak istiyordum.
Beni o kadar etrafa tanıtmana rağmen hiç hayran toplayabilmişim gibi gelmiyor. Hiç hem de!
Kafamı kurcalıyor, acaba bu tapınaktan hiç çıkmıyorum diye mi ilah olamadım.
Belki o zaman sevenlerimin sayısı artar! Evet, tapınağın dışına açılacağım!
İlah dediğin ülkesini karış karış gezer, değil mi?
Menajerim olursan çok ama çok mutlu olurum!
Sorun olmazsa ara sıra seninle dışarıya çıksam. Ne olur! Lütfen!
Haa! Anlaşılan şu an pek müsait değilsin. Vaktin olduğunda tekrar gel, dilersen tabii!
Vay vay! Şevk ve enerji dolusun! Yollara dökülelim, tüm dünyayı eğlendirelim o zaman!
Tamam! Hadi görüşürüz!

Aman ya! Tapınağa giremiyorum bile! Hiç hayra alamet değil.
Hım... Acaba bu delikanlı bromit fotoğrafımı verecek birini bulabildi mi?
Şu an tapınağa giremiyorum bile. Of ya! A, dur biraz, sen mi geldin?
Ah, ocağına düştüm! Hayalini kurduğum büyük girişi tapınağa bir türlü yapamıyorum. Düşlerim buraya kadar mıydı yoksa?
Ha? A, sen geçenki öğrenci değil misin?
Sağda solda reklamımı yapmamda yardımcı olur musun acaba?