Strona i badanie danych: 101Leafy.
Attis
アティス

| Strona demona | Attis |
|---|---|
| Ton | Bohaterski |
Zadania
W zadaniach
Polowanie na klejnoty w Shinjuku
- To miasto marzeń dla tych, którzy je odwiedzają. Choć teraz jest to świat podziemny, charakter tego miasta się nie zmienia.
- Uszczęśliwiam kobiety. W zamian one dają mi klejnoty odpowiedniej wartości.
- Jednak nie robię tego dla własnej satysfakcji. Moje ciało i dusza oddane są pewnej bogini.
- Muszę być zawsze piękny dla mojej pani. Do tego potrzebuję naprawdę wielu kamieni szlachetnych.
- Piękny demon przyciąga piękne rzeczy. Patrząc na ciebie, jestem pewien, że też zebrałbyś wiele klejnotów.
- To co? Poszukasz kamieni, którymi się przyozdobię?
- Dziękuję. Tak sądziłem, że się zgodzisz. A co do kamieni, których masz poszukać...
- Przynieś mi 2 Diamenty, 3 Szmaragdy i 3 Ametysty.
- Kamieni szlachetnych nigdy za wiele, ale tyle na razie wystarczy.
- Kiedy szukasz klejnotów, powinieneś mieć w swoich szeregach demona znającego się na klejnotach. Jego wiedza sprawi, że szybciej poczynisz postępy.
- Pozwól, że dam ci moją wizytówkę. Przyda się, kiedy zechcesz skorzystać z pomocy tego demona.
- Rozumiem. Chyba się boisz. Boisz się porównań z prawdziwą urodą, to jasne...
- Ach, znowu ty. Naprawdę piękny z ciebie demon.
- Piękny demon przyciąga piękne rzeczy. Ty też zebrałbyś wiele klejnotów.
- Poszukasz dla mnie tych klejnotów?
- Potrzebuję więcej klejnotów. Pozwól, że podziękuję ci z góry za zajęcie się tym dla mnie.
- Proszę, przynieś mi 2 Diamenty, 3 Szmaragdy i 3 Ametysty.
- Kiedy szukasz klejnotów, powinieneś mieć w swoich szeregach demona znającego się na klejnotach. Jego wiedza sprawi, że szybciej poczynisz postępy.
- Czekałem na ciebie. Zgromadziłeś kamienie?
- Rozumiem... Ależ to irytujące.
- Wspaniale. Teraz kolejny kamień szlachetny.
- Jakże piękne są kamienie szlachetne. Tak piękne, jak puste są serca patrzących...
- Chciałbym być jak ten kamień, lśniący i podziwiany, ale niestety, moje życzenie pozostanie niespełnione.
- W tej chwili mogę co najwyżej udekorować przy pomocy tych klejnotów tę pustą istotę, którą jestem...
- I może pewnego dnia będę ofiarą godną mojej pani.
- Przynieś mi jak najwięcej klejnotów. Mogą być też inne, takie jak Granaty lub Akwamaryny. Przygotuję też dla ciebie coś w zamian.
- Oczom nie wierzę! Kybele, to ty?
- Wciąż nie możesz mi wybaczyć mojej niewierności, tak?
- Nie sądziłem, że będzie twoją sojuszniczką. Proszę, opiekuj się nią.
- No i nie przerywaj poszukiwania klejnotów.
- Ach, to ty. Przyniosłeś klejnoty?
- Diament... Przeźroczysty klejnot odporny na zniszczenie. Niech jego blask będzie dowodem mego najwyższego oddania i poświęcenia.
- Szmaragd. Klejnot lśniący bujną zielenią gór. Odpowiedni prezent dla królowej władającej ziemią.
- Ametyst, prawda? Ten jasny kamień chroni przed zatruciem i uwydatnia cnotę czystości.
- Granat, no tak. W jego żywym karmazynowym odcieniu połyskują pasma błyskawic... Przypomina błysk w oku w obliczu niebezpieczeństwa.
- Akwamaryn. Jego bladoniebieski blask skrywa odcienie melancholii. Kojarzy mi się z wiosenną burzą.
- Wybacz, ale chyba jeszcze ci paru brakuje.
- Potrzebujesz czegoś jeszcze?
- Przynieś mi jak najwięcej klejnotów. Przygotuję też dla ciebie coś w zamian.
- Oczom nie wierzę! Kybele, to ty?
- Kybele... Co za niespodziewane spotkanie.
- To miasto, Kabukicho, jest miejscem marzeń dla tych, którzy je odwiedzają. Zapewniam rozrywkę jego znamienitym gościom.
- Uszczęśliwiam kobiety, a one w zamian dają mi kamienie szlachetne.
- Kybele, ukochana, nie rób takiej miny. Moje serce bije tylko dla ciebie.
- Ale jeśli chcę podarować ci piękno, na jakie zasługujesz, potrzebuję klejnotów.
- Sytuacja, w której się obecnie znajdujemy, jest nieunikniona... Ale pewnego dnia zrozumie.
- No dobrze... Wybacz, że przedstawiam się dopiero teraz. Jestem Attis. Demon dość znany tu, w Kabukicho.
- Jak powiedziałem jej wcześniej, zbieram kamienie szlachetne.
- Piękny demon przyciąga piękne rzeczy. Patrząc na ciebie, jestem pewien, że też zebrałbyś wiele klejnotów. Z pewnością jej się spodobają.
- To co? Poszukasz dla mnie kamieni szlachetnych?
- A właśnie, rozważyłeś moją prośbę?
- Wyglądasz na wprawnego zbieracza klejnotów. Chciałbym, żebyś poszukał ich dla mnie...
- Kybele! Nie sądziłem, że będziesz jego sojuszniczką...
- To jak, (bohater), znalazłeś kamienie, o które prosiłem?
- Ach, (bohater)... Proszę, zdobądź dla mnie te klejnoty.
- Wciąż nie możesz mi wybaczyć mojej niewierności, tak?
- Kybele, ależ ty działasz mi na nerwy! Tak, popełniłem w miłości błędy, ale wszystko zrozumiałem.
- Zrozumiałem, że to, kim jestem, jak i ta miłość, która doprowadziła mnie do szaleństwa, są twoim darem...
- Teraz już wiem, że pragnę być czyjś, ciałem i duszą.
- Pragnę, byś trzymała mnie blisko, jak te klejnoty, które zdobią twoje ciało. Te kamienie są wyrazem mych uczuć.
- Ha, ha... Wbiję to sobie do głowy!
- Muszę sprawić, aby mnie zaakceptowała... Z góry dziękuję.
