Strona i badanie danych: 101Leafy.
Fionn mac Cumhaill
フィン・マックール
| Strona demona | Fionn mac Cumhaill |
|---|
Zadania
W zadaniach
Determinacja Fionna
- Hej, trochę wody upłynęło! Powiodło ci się ostatnim razem?
- Wygląda na to, że ostatnio wiele grup chce przejąć władzę nad światem... Czy naprawdę wszyscy tak bardzo pragną korony?
- Podobno ty także bierzesz w tym udział. Nie ma potrzeby tego ukrywać. Mam dość Wiedzy, by rozumieć, co się tu dzieje.
- Ja? Proszę cię, nie mam głowy do rządzenia... Z pewnością to rozumiesz.
- À propos, ciekawe, co słychać teraz w Wiosce Duszków...
- Wygląda na to, że ludzie zostaną tam na jakiś czas.
- Zajrzyj do nich, jeśli znajdziesz chwilę.
- Wiesz, tak się składa, że szukam obecnie pana, któremu mógłbym służyć... można by rzec: „króla”.
- I nie mam na myśli kogoś o dużej sile czy władzy... To musi być szlachetny król, który będzie się starał uczynić świat lepszym.
- Chociaż prawdę mówiąc, trudno oczekiwać, że na kogoś takiego natrafię.
- Ale spośród wielu, których spotkałem na tym świecie, był jeden, u którego dostrzegłem taki potencjał.
- W rzeczy samej. Mam na myśli ciebie.
- W świecie, w którym na każdym kroku silni pożerają słabych, ty bezinteresownie pomagasz tym w potrzebie. Pomogłeś też wszystkim w Wiosce Duszków.
- Pomagasz słabszym i popychasz świat w kierunku pokoju... Twoje czyny są zaprawdę godne króla.
- Teraz pozostaje tylko sprawdzić... czy twoja siła przewyższa moją.
- Minęło trochę czasu od naszego ostatniego pojedynku. Z pewnością jesteś teraz o wiele silniejszy...
- Czy sprostasz mi, gdy użyję całej swojej mocy? Chcesz się przekonać?
- Jestem zobowiązany. Wreszcie staję przed poważnym przeciwnikiem.
- A teraz doświadcz mojej mocy!
- Przypuszczam, że wiesz o Wiedzy, której pożądają bogowie.
- Gdy obliżę swój kciuk, na krótką chwilę zyskuję moc równą Nahobino.
- A zatem zaczynajmy!
- Ejże... Nie mów, że starasz się być skromny. To moje zadanie, pamiętasz?
- Będę tu czekał. Wróć, jeśli zmienisz zdanie.
- Namyśliłeś się? Jesteś gotów na nasz pojedynek?
- Dość kunktatorska odpowiedź... Nie, uznam to za powściągliwość.
- Ale nie poddam się. Wróć, jeśli zmienisz zdanie.
- Wiedziałem! Jesteś dokładnie taki, jak oczekiwałem, a nawet lepszy!
- Ach, nie przystoi mi tak się do ciebie zwracać. Od tej pory jesteś moim królem.
- W tym momencie moje długie poszukiwania pana dobiegają końca.
- (bohater), mój królu.
- Ja, Fionn mac Cumhaill, przysięgam ci wierność. Będę twoim mieczem!
- Wygląda na to, że cząstka mojego ducha już ci służy, mój królu. Modlę się, byś o niego dbał.
- Hm? Wybacz, mój królu. Brakuje dla mnie miejsca w twoim orszaku. Poczekam tu, aż się znajdzie.
- Mój królu, znalazłeś już dla mnie miejsce?
- Jesteś teraz gotowy?
- Rozumiem. A zatem pozostanę tu i będę wpatrywać się w Tokio, dopóki nie będziesz gotowy.
- Jesteś już gotowy? Chcę, abyśmy pojedynkowali się bez żadnych ograniczeń.
Celtyccy bohaterowie
- Królu mój, pozwól mi wyrazić, jaki to zaszczyt być zaproszonym na polowanie razem z tobą.
- Zbyt oficjalnie? Przepraszam, dawno nie musiałem się tak zachowywać.
- Ha, ha, ha! Takie zachowanie zupełnie do ciebie nie pasuje, (bohater).
- Jako twój wasal będę ci towarzyszył w wielkim dziele powtórnego stworzenia.
- Nie wątpię w twoje zdolności. Brak mi tylko wiary we własne możliwości.
- Jesteś moim panem i ufam ci, więc coś ci zdradzę. Nie każdy krok na mojej drodze wojownika był godny rycerskiej dumy.
- Chcę sprawdzić sam siebie, tak jak sprawdzałem ciebie. A w tym celu muszę zmierzyć się z pewnym demonem.
- Mam na myśli celtyckiego bohatera Cu Chulainna, wielkiego mistrza, którego szanowało wielu wojowników z wyspy Erin.
- Królu mój, chciałbym, żebyś i ty go spotkał.
- Rozumiem... W każdym razie dziękuję za wysłuchanie.
- Jeśli zmienisz zdanie, daj mi znać.
- Myślałem o tym... i nadal pragnę spotkać tego słynnego bohatera, by się sprawdzić.
- Królu mój, chciałbym, żebyś i ty go spotkał.
- Dzięki! Jestem twoim dłużnikiem.
- Skoro już to ustaliliśmy, zabierz mnie nad Staw Shinobazu. Tam go znajdziemy.
- Uff... Zwykle się tak nie denerwuję!
- Nie miałem zamiaru mieszać się w to dzieło stworzenia... Ale skoro tak się sprawy potoczyły, muszę się w tym utwierdzić.
- Muszę jednak przyznać, że to dość niedorzeczne. Żebym składał hołd seniorowi!
- W każdym razie proszę, zrób to dla mnie, mój królu.
- Dzięki za dotrzymanie słowa, mój królu.
- Cu Chulainnie, bohaterze Celtów, mam do ciebie prośbę.
- Tak... Zrobiłbyś to dla mnie?
- Scáthach!
- Dziękuję wam... Zrobię wszystko, by sprostać waszym oczekiwaniom.
- Wojownicy Erin... To zaszczyt być poddanym takiej próbie.
- Na mój honor i dumę przywódcy Fianny, sprostam temu wyzwaniu!
- Ech... Byłem nieostrożny.
- Od teraz musimy uważać, by nie zbliżać się za bardzo do Duszków, mój panie.
- Przysięgam na zaufanie, jakie pokłada we mnie (bohater)... Uda mi się!
- Jestem zaszczycony waszą obecnością...
- Wszystkie dzieci w Erin dorastały, słuchając na dobranoc opowieści o waszych wspaniałych czynach.
- Wykazujecie się męstwem w straszliwych sytuacjach. Walcząc z przyjacielem, trzymając w ramionach konające dziecko, spozierając w oczy samej śmierci...
- Zawsze marzyłem, żeby zostać takim wojownikiem, jak wy.
- Ale... ostatecznie nie okazałem się godny.
- Tak, zostaw to mnie.
- Ha, ha, nie da się ukryć.
- Ach! Wybacz. Znów daliśmy się oszukać...
- Od teraz będziemy musieli poruszać się ostrożniej.