Strona i badanie danych: 101Leafy.
Ichiro Dazai
太宰イチロウ
| Gdzie | Da’at: Shinagawa |
|---|
Zadania
Kwestie
Da’at: Shinagawa
- Zapomnij o mnie... Proszę, uratuj Itsukishimę.
Da’at: Shinagawa
- To nic. Proszę, uratujcie Itsukishimę.
Da’at: Shinagawa
- Musimy szybko znaleźć siostrę Atsuty... Spokojnie, spotkamy się, gdy Duszki poskładają mnie do kupy.
W zadaniach
Przeszpiegi uczty demonów
- Kurczę... Jak ja się tam dostanę?
- Och, (bohater)! Możesz mi pomóc?
- Wiesz... śledziłem Atsutę, ale zobaczyłem tu coś niebezpiecznego...
- Tak, dałem już znać, ale kto wie, ile zajmie im dotarcie tutaj?
- Też chcę pomóc Atsucie, ale nie mogę po prostu wszystkiego tu zostawić...
- Ale skoro ty tu jesteś, może spróbujemy?
- Świetnie! Właśnie miałem pytać.
- Ale, eee, nikt z nas nie może tam pójść...
- A nawet gdybyśmy mogli, to pełno tam demonów... O, czekaj!
- Pamiętasz tę małą demonicę, która była z tobą? Jak ona się nazywała... Amanozako?
- Myślisz, że zechciałaby sprawdzić dla nas ten obszar?
- Więc... twierdzisz, że możesz widzieć i słyszeć za pośrednictwem zmysłów demonów i komunikujesz się z nimi na odległość?
- No więc ustalone! Poślijmy Amanozako, by zbadała okolicę!
- Świetnie, dzięki!
- Jak najszybciej przyprowadź tu Amanozako.
- No i zobacz, już masz ze sobą Amanozako i w ogóle!
- Ciekawe, co tam się dzieje...
- Hej, nic jej nie jest, co, (bohater)?
- Łoo!
- Szlag, demon!
- Uwaga, zbliża się tu! Ochronię Amanozako!
- Przepraszam za to...
- To przez to, że chciałem pomóc... Nie myślałem, że my też możemy zginąć...
- Chyba podjąłem złą decyzję, co?
- Tak... masz rację...
- No... chyba tak.
- Bo ja wiem...
- Ale... twoje słowa sprawiają, że czuję się dużo lepiej.
- Ja... chcę się zmienić. Chcę być taki jak ty i Atsuta.
- Niestety nie wiem, jak tego dokonać...
- W każdym razie teraz musimy skupić się na znalezieniu siostry Atsuty.
- A właśnie! Prawie zapomniałem... Masz, to ode mnie. Dziękuję za pomoc!
- Dobrze. Będę tutaj czekał. Spróbuj niedługo zajrzeć, co?
- Jesteś gotowy, (bohater)?
- Super. Więc jak najszybciej przyprowadź tu Amanozako.
- Hę? Na razie odpuszczasz?
- Trudno, będę tutaj czekał. Spróbuj niedługo zajrzeć, co?
- Hej, załatwiłeś już swoje sprawy?
- Dobrze, zatem wracamy tam.
- Jakieś demony gadały o tym, że zamierzają zjeść człowieka, a później zeszły w dół tego klifu.
- Cholera... Ile tam jest demonów? W życiu nie dam rady...
- *wzdycha* Dlaczego do tego doszło?...
- Hę? Och, (bohater)! Też tu jesteś?
- Ja przyszedłem niedawno. Prosiły mnie o pomoc w znalezieniu uczniów.
- Ej, yyy... słuchaj. Co do tego, co zaszło w szkole...
- W sumie to nieważne... Wróćmy do tego bajzlu.
- Widziałem grupę demonów schodzących w dół klifu. Rozmawiały o tym, że chcą zjeść człowieka...
- Tak, dałem już znać, ale wygląda na to, że chwilę zajmie im dotarcie tutaj...
- I ciągle myślę o tym, że każda minuta, kiedy tu czekamy, to minuta, podczas której moglibyśmy kogoś ratować...
- Ale... skoro ty tu jesteś, może powinniśmy zadziałać na własną rękę?
- Kurczę, ty to jesteś gość.
- Najlepsze, co mogłem zrobić, to czekać, aż zjawi się ktoś jeszcze...
- Ale tak, jeśli uważasz, że powinniśmy interweniować, to pewnie słuszna decyzja.
- Skoro postanowiliśmy, to jak niby zejdziemy w dół bezpiecznie?
- Poza tym roi się tu od demonów... O, zaczekaj!
- Ja... chcę się zmienić. Chcę być taki jak ty i Atsuta.
- Niestety nie wiem, jak tego dokonać...
- Wiesz, zupełnie nie przypominam Atsuty... Jego...
- Ech, w każdym razie dzięki za pomoc. Miałem szczęście, że się zjawiłeś.