Strona i badanie danych: 101Leafy.
Uczeń
男子生徒
| Gdzie | Da’at: Shinagawa / Liceum Jouin / Stacja Shinagawa / Liceum Jouin |
|---|
Zadania
Kwestie
Da’at: Shinagawa
- Złapał mnie jakiś demon, ale nagle pojawiła się grupa duszków i uratowała mnie... Co to za miejsce? Auć, to boli...
Da’at: Shinagawa
- Chcę jak najszybciej wrócić do domu, ale na razie skupię się na odpoczynku.
Da’at: Shinagawa
- Gdy tylko tu przybyłem, uratował mnie szermierz o imieniu Fionn, więc mam tylko drobne zadrapania.
- Rany... Co mają przeciwko naszej szkole, że porywają tylko uczniów?
- Chciałbym wrócić, o ile to możliwe, ale tam pewnie też jest niebezpiecznie, co?
- Tak właśnie myślałem... Bezpieczniej będzie zostać tutaj, gdzie jesteśmy chronieni.
- Nie widziałeś tych wszystkich demonów w szkole? Chyba jednak bezpieczniej będzie zostać tutaj, gdzie jesteśmy chronieni.
Da’at: Shinagawa
- *wzdycha* Nie mogę się doczekać, aż odpocznę w swoim łóżku.
Da’at: Shinagawa
- To nie tylko demony nas zaatakowały... Widziałem je.
- Widziałem, jak anioły zabijają ludzi...
- Wszystkie demony są takie same. Nie można ufać żadnemu z nich.
Da’at: Shinagawa
- Na ogół coś takiego nawet by mi się nie śniło. Zamiana w słup soli? Nie wiem, kto nas uratował, ale jestem dozgonnie wdzięczny.
Da’at: Shinagawa
- To twoja zasługa, prawda? Wow! Wielkie dzięki!
- Nasuwa się pytanie, czy uczniowie z naszej szkoły nie są przeklęci. Najpierw porwanie, a teraz ta przemiana w sól...
Da’at: Shinagawa
- Najwyraźniej wszyscy pamiętają zamianę w słupy soli. Ja, na szczęście, nie... Przeraża mnie sama myśl o pamiętaniu tego.
Da’at: Shinagawa
- Widziałem! Na niebie pojawił się czarny, skrzydlaty anioł i wtedy wszyscy zamienili się w sól!
- Świetnie jest odzyskać własną postać, ale już nigdy nie zaufam żadnemu aniołowi...
Liceum Jouin
- Podobno w żeńskiej drużynie lacrosse paskudnie się nad kimś znęcano.
- Jedna dziewczyna odeszła, ale zastanawiam się, czy dalej dochodzi do znęcania.
- To straszne, prawda?
Liceum Jouin
- Wiesz, że nasza szkoła przyciąga wielu aplikantów z całego kraju, prawda?
- Ten gość z innej klasy... Chyba nazywa się Ichiro. Ten idiota też dostał się z polecenia, więc kto wie, jak faktycznie wygląda proces rekrutacji.
Liceum Jouin
- Mam nadzieję, że tylko uciekł z domu. O rany, to też nie byłoby dobre, co?
- Masz szczęście... Przyjaźnisz się z Tao, idolką całej szkoły.
- Gdy słyszysz „ktoś sławny z innej klasy”, to kto od razu przychodzi na myśl?
- Myślisz o najlepszym uczniu w szkole, czy obezimiennym przegrywie, będącym po drugiej stronie spektrum?
- Skoro mowa o tym przegrywie, był dziś w dobrym nastroju. Jego filmik stał się popularny czy co? Nieee, niemożliwe.
- Dzień dobry. Nie potrafię rozpocząć dnia, póki nie wypiję kartonu kawowego mleka.
Liceum Jouin
- Czy Ichiro zrezygnował z tego tworzenia treści internetowych i zajął się czymś innym?
- Nie chciał mi nic powiedzieć, gdy zapytałem. Wyglądał na zadowolonego z siebie...
Liceum Jouin
- Uch... Właśnie byłem świadkiem znęcania się.
- Ktoś został popchnięty na ziemię i stłukł sobie kolano.
- Wydaje mi się, że potem poszedł do pielęgniarki, ale to było popaprane.
Liceum Jouin
- Tak, podobno jakiś uczeń z naszej szkoły tam był. Ale wygląda na to, że nie stało mu się nic poważnego.
Liceum Jouin
- Sklep jest... zamknięty. Nieee, chciałem sobie kupić mleko truskawkowe!
Liceum Jouin
- Cześć, (bohater).
- Świetnie, sale dla pierwszych klas są na najwyższym piętrze... Przez to muszę się nachodzić.
- Jesteś w trzeciej klasie, więc twoja sala jest na pierwszym piętrze, tak? O rany, a do tego jesteś w klasie 3A, więc sala jest tuż obok schodów. Szczęściarz!
- Ach, to pewnie fajne uczucie, mieć salę tak blisko.
- Hej, (bohater).
- Serio, dlaczego musieli umieścić internat tak daleko...?
- Musimy wyjść wschodnim wyjściem ze stacji kolejowej, a następnie dojść na wybrzeże... W tym mieście chyba po prostu tak jest.
Liceum Jouin
- Hmm... I tak wolę Tao.
Liceum Jouin
- Tao jest bardziej w moim typie.
Liceum Jouin
- Hej! Widziałem, jak gadasz z Hiromine. Znacie się?
- Rany! Najpierw Isonokami, a teraz Hiromine? Zazdroszczę ci!
Stacja Shinagawa
- Myślałem, że mam szczęście, bo nie było dużego tłumu... Rany, chciałbym choć chwilę wytchnienia.
Stacja Shinagawa
- Myślałem, że mam szczęście, bo nie było dużego tłumu... Rany, chciałbym choć chwilę wytchnienia.
Stacja Shinagawa
- Zostawiłem coś w szkole, ale nie chcieli mnie wpuścić... To nie mój dzień.
Liceum Jouin
- Ona... jest potworem! Nie pozwól jej mnie dopaść! Aaaa!
- Aaa! Czy ty... jesteś demonem?!
- Zaraz, co? Pomagasz nam...?
- Wi-widziałem Atsutę... Jakim cudem walczył z potworami?
W zadaniach
Serce z granatu
- To ty, (bohater)? Betel przysłało cię na rozeznanie?
- Och, ja też jestem z Betel. Ale mam bardzo niski stopień.
- Wygląda na to, że wioska wróciła do normy. Wreszcie możemy trochę odetchnąć.
- Ale... Pewnie całe to wydarzenie było tylko drobiazgiem w porównaniu z tym, co ma nadejść, co...?
- Wygląda na to, że wojna między demonami rozpętała się na dobre. Nie zdziwię się, jeśli świat po drugiej stronie zostanie zniszczony...
- Rany, sytuacja stała się okropna. Jest tu dużo uczniów z Jouin...
- Czy ludzie naprawdę nie mają żadnego wyboru i muszą żyć według kaprysów bogów i demonów...?
- Eee, w każdym razie... Słyszałeś o demonicy Vouivre, która gdzieś tu przebywa?
- Widziałem ją tylko raz. Posiada klejnot zamiast jednego oka.
- Według legendy ten, kto zdobędzie klejnot, będzie mógł spełnić każde swoje życzenie.
- Chciałbym zdobyć klejnot Vouivre i wypowiedzieć życzenie...
- Chcę pozbyć się wszystkich demonów w Tokio.
- Jasne, niektóre demony są przyjazne ludziom, ale...
- Uważam, że demony i ludzie nie mogą koegzystować.
- Podjąłem decyzję. Zrobię to. Jest tylko jeden, poważny problem...
- Vouivre jest... C-cóż, jest...
- Jest taka piękna...
- Jest piękniejsza nawet od Isonokami!
- Ostatnim razem, gdy byłem na zwiadzie, zobaczyłem ją i kompletnie zamarłem...
- Nie ma mowy, żebym zbliżył się dostatecznie i skradł jej klejnot...
- To, ee... mógłbyś przynieść mi jej kamień szlachetny?
- Wiem, to żałosne... Ale to bez znaczenia, jestem bezsilny wobec piękna Vouivre!
- Tak! Dziękuję, jestem twoim dłużnikiem.
- Podobno Vouivre czasami zażywa kąpieli gdzieś w okolicy.
- Może i jest piękna, ale to wciąż demonica, więc uważaj na siebie.
- Pamiętaj, robisz to dla dobra ludzi. Wiem, że mogę na ciebie liczyć. Powodzenia.
- Musisz przynieść mi klejnot z oka Vouivre.
- Jeśli użyjemy magii klejnotu, być może uda nam się zlikwidować demony i zakończyć całą tę wojnę.
- Ale...
- To może być jedyny sposób na uratowanie nas wszystkich! Proszę, przemyśl to!
- Niech to... Gdybym tylko nie był taką pierdołą...
- Jeśli użyjemy magii klejnotu, być może uda nam się zlikwidować demony i zakończyć całą tę wojnę.
- Proszę, (bohater)! Potrzebuję twojej pomocy!
- Serio...?
- Zaraz, stój!
- Przepraszam... Chciałem wiedzieć, co się stanie, więc poszedłem za tobą.
- I zmieniłem zdanie. Nie chcę, żebyś ją zabijał.
- Chodzi o to, że nie chcę być taki, jak ci wszyscy ludzie, którzy ją nękali...
- Musi być jakiś inny sposób na ocalenie wszystkich, prawda? Proszę...
- Ach! Nie! Nie musiałeś tego robić...
- Dlaczego...? Dlaczego to zrobiłeś?! Ona...
- ...
- Przepraszam... W końcu sam cię o to poprosiłem...
- No i... Jeśli chodzi o ludzkie życie i moje głupie uczucia... to wybór jest prosty, co?
- Tak... Podjąłeś słuszną decyzję. Tak będzie lepiej...
- Przed chwilą byłem bardzo zdenerwowany, co? Ale teraz jest już dobrze. Mamy klejnot, więc...
- Wypowiem życzenie.
- Życzę sobie... by wszystkie demony zostały zniszczone!
- Co...? Co się stało?!
- Nie wygląda na to, żeby coś się zmieniło...
- Myślałem, że naprawdę chcę, żeby demony zostały zniszczone...
- Tak myślałem, ale...
- Może jednak już tego nie chcę...?
- Przepraszam... Po tym wszystkim, jak poświęciłeś swój czas, żeby mi pomóc...
- Ech, później ci się odwdzięczę. Czy możesz ruszać naprzód...?
- Chcę być teraz sam...
- W... wszystko dobrze...
- Może i jesteś demonicą, ale jesteś taka piękna... Piękniejsza niż wszystko w tym fałszywym Tokio...
- Nie mógłbym... zabić kogoś tak pięknego...
- Nikt... nie ma prawa... zabrać...