Strona i badanie danych: 101Leafy.
Mityczne rozmowy
Shin Megami Tensei V: Vengeance
Demon z drużyny, który dzieli mit z demonem, z którym rozmawiasz, może przemówić za ciebie. 41 par ma własną scenę, a 31 z nich kończy się prezentem.
Scáthach i Setanta
- ScáthachDawno się nie widzieliśmy, Setanto.
- SetantaAch, mistrzyni! Więc ty także przybyłaś do świata podziemnego.
- ScáthachNie żebym tego chciała... Ciągle jestem wciągana w jakieś walki. Przypomina mi to moje starcia z Aife.
- SetantaTo także musi być zrządzenie losu. W końcu oboje żyjemy po to, by walczyć...
- ScáthachZnając cię, przybyłeś do świata podziemnego, by trenować?
- SetantaOczywiście! Całe dnie spędzam na treningu, by móc ci kiedyś dorównać.
- ScáthachPodoba mi się twój zapał. Gdy po raz pierwszy zjawiłeś się w Krainie Cieni, wyglądałeś jak zwykły rozrabiaka... Ale teraz masz prezencję prawdziwego bohatera.
- SetantaBohatera...! To mi się podoba...
- SetantaTo dzięki twoim naukom stałem się taki, jaki jestem teraz... Proszę, przyjmij to. Będę się modlił, by fortuna sprzyjała ci w bitewnym zgiełku.
- Demon odszedł...
Ortros i Cerber
- OrtrosBRACIE?! TO NAPRAWDĘ TY, BRACIE!
- CerberMÓJ BRACIE... MINĘŁO DUŻO CZASU!
- OrtrosMAM DO CIEBIE PYTANIE!
- CerberPYTANIE...? PYTAJ WIĘC!
- OrtrosMASZ JEDNĄ GŁOWĘ... JA MAM DWIE... CZYŻ STARSZY Z NAS NIE POWINIEN MIEĆ WIĘCEJ GŁÓW?
- CerberHMM...!
- OrtrosDLACZEGO TAK JEST, BRACIE?
- Cerber...
- CerberBRACIE! NIE SKUPIAJ SIĘ NA LICZBIE GŁÓW! NAJWAŻNIEJSZE JEST SERCE!
- OrtrosSERCE...?
- CerberMAM MNIEJ GŁÓW... ALE MOJE SERCE BIJE MOCNO! TY SKUPIASZ SIĘ NA LICZBIE GŁÓW... TO OZNACZA, ŻE TWOJE SERCE JEST SŁABE!
- OrtrosAUUU!
- CerberBRACIE... MUSISZ TRENOWAĆ SERCE! BĘDĘ CI KIBICOWAŁ... WEŹ TO ZE SOBĄ!
- CerberUFF, UDAŁO SIĘ...
- Demon odszedł...
Chimera i Cerber
- ChimeraCERBERZE... DAWNO SIĘ NIE WIDZIELIŚMY!
- CerberCHIMERO... CHCĘ CIĘ O COŚ ZAPYTAĆ!
- ChimeraHM! O CO CHODZI?
- CerberSTRZEGĘ WRÓT HADESU... MÓJ BRAT, ORTROS, STRZEŻE TRZODY... MIMO ŻE JESTEŚ Z NAMI SPOKREWNIONA, NIE STRZEŻESZ NICZEGO... DLACZEGO TAK JEST, CHIMERO?!
- ChimeraODPOWIEDŹ JEST PROSTA... BO NIE JESTEM PSEM...
- CerberHMM! NIE UNIKAJ PYTANIA! WCIĄŻ MOŻESZ CZEGOŚ STRZEC, NAWET JEŚLI NIE JESTEŚ PSEM!
- ChimeraHMM...!
- CerberA WIĘC...?
- Chimera...
- ChimeraJEŚLI MAM BYĆ SZCZERA, TO MAM TAJNE OBOWIĄZKI... OBOWIĄZKI WAŻNIEJSZE NIŻ STANIE NA STRAŻY...!
- CerberHMM! JAKIE OBOWIĄZKI?!
- ChimeraNIE MOGĘ CI POWIEDZIEĆ! NIE CHCĘ CIĘ W TO WCIĄGAĆ...
- CerberROZUMIEM... NIE BĘDĘ WIĘC DOPYTYWAŁ... PROSZĘ, WEŹ TO! NIECH POMOŻE CI W WYPEŁNIANIU TWOICH OBOWIĄZKÓW!
- ChimeraUFF, UPIEKŁO MI SIĘ...
- Demon odszedł...
Chimera i Ortros
- ChimeraORTROSIE... DAWNO SIĘ NIE WIDZIELIŚMY!
- OrtrosCHIMERO... MUSZĘ CIĘ O COŚ ZAPYTAĆ!
- ChimeraHMM? O CO CHODZI?
- OrtrosJA JESTEM PSEM, ALE CZYM TY JESTEŚ?
- ChimeraO CZYM TY GADASZ...?
- OrtrosMASZ GŁOWY LWA I KOZY... A DO TEGO OGON WĘŻA... JAKIM ZWIERZĘCIEM JESTEŚ?
- ChimeraHMM...?!
- OrtrosNO WIĘC?
- Chimera...
- ChimeraKOGO TO OBCHODZI?! TO NIEISTOTNE. JESTEM POŁĄCZENIEM NAJLEPSZYCH ZWIERZĄT! NIE MOŻESZ PRZYPISAĆ MNIE TYLKO DO JEDNEGO GATUNKU. O TO CHODZI W BYCIU CHIMERĄ!
- OrtrosAUUU! TERAZ ROZUMIEM! OD LAT MNIE TO MĘCZYŁO! PROSZĘ, TO DLA CIEBIE!
- ChimeraUFF, ŁYKNĄŁ TO...
- Demon odszedł...
Hydra i Cerber
- HydraTy... Czy to ty jesteś Cerberem?
- CerberTAK, JESTEM CERBER! A KIM TY JESTEŚ?
- HydraJestem Hydra. Moim ojcem jest Tyfon, a matką Echidna. Więc jesteśmy rodzeństwem.
- CerberHMM?! WIĘC TO TY JESTEŚ HYDRA! W KOŃCU SIĘ SPOTYKAMY! TRWAŁO TO ZBYT DŁUGO! POMYŚLEĆ, ŻE POTRZEBA BYŁO NA TO PIĘCIU CZĘŚCI GRY!
- HydraGry...? O czym ty mówisz?
- CerberNIEISTOTNE. PO PROSTU CHODZI MI O TO, ŻE MUSIELIŚMY DŁUGO NA TO CZEKAĆ!
- HydraOwszem, długo. Jednak wciąż pamiętam, jak wyglądasz, mimo długiej rozłąki, bracie. Ale, niestety, zapomniałam pozostałych.
- CerberACH, MÓWISZ O ORTROSIE I CHIMERZE! NIE MARTW SIĘ! KIEDYŚ SPOTKAMY SIĘ WSZYSCY!
- HydraMam nadzieję, że masz rację. Jednakże obecnie świat podziemny jest wciągnięty wojnę... Najpierw musimy uporać się z nią.
- CerberHMM! WYGLĄDA NA TO, ŻE CZEKA NAS DUŻO WALKI. PROSZĘ, WEŹ TO! NA PEWNO CI POMOŻE!
- CerberMUSZĘ IŚĆ. AUUU!
- HydraDo zobaczenia, bracie.
Koppa Tengu i Kurama Tengu
- Koppa TenguNo proszę, to Kurama! Dobrze cię widzieć!
- Kurama TenguOch? Miło cię tu spotkać, Koppo Tengu... Zaszedłeś daleko. Gratuluję.
- Koppa TenguPodróżuję z tym dziwnym, niebieskowłosym kolesiem!
- Kurama TenguAch, więc wędrujesz z tym demonem i rośniesz w siłę, tak?
- Kurama TenguNo dobrze. Pokaż mi rezultaty twojego treningu!
- Koppa TenguEj, ej, czekaj! Nie ma mowy, żebym cię pokonał!
- Kurama TenguHa, ha, ha... Tylko żartuję. Trenuj dalej, abyś pewnego dnia mógł stać się tak potężnym Tengu jak ja.
- Kurama TenguProszę, weź to. Niech przysłuży ci się na polu walki.
- Koppa TenguO tak! Wielkie dzięki!
- Demon odszedł...
Barong i Rangda
- BarongHMM...! RANGDA! TO ZNOWU TY?!
- RangdaJa to powinnam powiedzieć, Barongu. Nigdy nie odpuszczasz, co?
- BarongPÓKI ŻYJESZ, PRZYBĘDĘ TYLE RAZY, ILE BĘDZIE TRZEBA!
- RangdaTak, wiem. W końcu taki nasz los.
- BarongA WIĘC ROZUMIESZ. TO UŁATWIA SPRAWĘ!
- RangdaByć może. Ale wiesz... Nawet jeśli tak jest, to zaczynam mieć dość twojego uporu. Czy to możliwe, że jesteś mną zainteresowany?
- BarongCO...?
- RangdaWalczyliśmy tyle razy, że niemożliwe jest, byś o mnie zapomniał... Może po prostu nie możesz beze mnie żyć?
- BarongPFF! TO ABSURDALNE! JESTEŚ ODRAŻAJĄCA! I WKURZAJĄCA!
- RangdaHm?! Ej, nie bądź taki!! Coś by ci się stało, gdybyś raz na jakiś czas pokazał się z bardziej uroczej strony?
- BarongNIE JESTEM UROCZY! JESTEM OGIEREM! JESTEM CZADOWY!
- RangdaStałeś się jakimś obrońcą sprawiedliwości czy co? Dobrze więc. Odegram swoją rolę antybohaterki, więc bierzmy się do roboty!
- BarongŻADNA Z CIEBIE BOHATERKA! JESTEŚ STARĄ, WREDNĄ WIEDŹMĄ!
- RangdaOch, po prostu PROSISZ się o śmierć, co?!
Yoshitsune i Kurama Tengu
- YoshitsuneAch! Jesteś moim nauczycielem z Kuramy!
- Kurama TenguOwszem. Minęło dużo czasu, Ushiwakamaru.
- YoshitsuneHa, ha... To imię przywołuje wiele wspomnień.
- Kurama TenguNasze treningi już dawno należą do przeszłości. Powiedz, czy kontynuowałeś wędrówkę upatrzoną drogą?
- YoshitsuneOczywiście! Z pewnością słyszałeś o moich licznych osiągnięciach.
- Kurama TenguOwszem, krążą o tobie niezliczone legendy. Jednakże nie chodzi mi o osiągnięcia z przeszłości. Pytam, czy podążasz nią nawet teraz.
- YoshitsuneSugerujesz, że spocząłem na laurach i moje umiejętności zmalały... Mylę się?
- YoshitsuneCóż, może zechcesz to sprawdzić?!
- Kurama Tengu...!
- Yoshitsune...!
- Kurama TenguTo nie będzie konieczne. Nasze ostatnie spotkanie miało miejsce dawno temu, więc cieszmy się z tej okazji. Wygląda na to, że zapał w twoich oczach nie przygasł nawet odrobinę.
- YoshitsuneZapał, powiadasz? Hm, tak, to prawda! Nigdy w życiu nic nie rozpalało mnie tak bardzo!
- Kurama TenguPodejrzewam, że jest to częściowo powiązane z tym młodym demonem...?
- YoshitsuneWszędzie, gdzie się zjawi, towarzyszy mu walka. Często mierzy się z niezwykle potężnymi wrogami, jakich nigdy nie widziałem! Może dołączysz do nas, mistrzu?
- Kurama TenguNie, odbywam własną podróż... Ale pozwól, że wręczę ci to.
- Kurama TenguTwardo stąpaj upatrzoną drogą!
Czarny Frost i Jack Frost
- Czarny FrostHo-tak! Mamy tu innego mroza-ho!
- Jack FrostHi-ho, ho? Jesteś przyjacielem-ho? Wyglądasz zupełn-hi-e inaczej... Jesteś czarny jak noc, ho!
- Czarny FrostHo-tak, zgadza się! Jestem Czarny Frost, ho!
- Czarny FrostJestem superczadowym, superzłym Frostem, który stał się m-hi-strzem zła, ho!
- Jack FrostHi-ho, ho! Jesteś taki majestatyczny, ho!
- Czarny FrostA ty jesteś biały jak śnieg, ho! Taki n-hi-ewinny, nie to co ja! Co powiesz, na złaman-hi-e kilku zasad, ho?
- Jack FrostHi-ho, ho, ho... To brzmi na dobrą zabawę, ho.
- Czarny FrostHo-tak! W-hi-ęc pozwól, że pokażę ci, co i jak, ho!
- Jack FrostHi-ho! Od czego zaczynamy, ho?
- Czarny FrostHi-ho, ho, ho... Cóż, na początek...
- Czarny FrostGdy następnym razem będziesz kupował mleko, weź to z tyłu, jest najświeższe, ho!
- Jack FrostHi-ho! Jesteś gen-hi-uszem zbrodni, ho!
- Czarny FrostMyślisz, że dasz radę, ho?
- Jack FrostNie... nie wydaje mi się, ho!
- Czarny FrostHi-ho! Co za mięczak, ho! Ty i ta twoja głupia niebieska czapka! Idź sob-hi-e!
- Jack FrostHi-ho-hooooo!
- Demon odszedł, drżąc...
Król Frost i Jack Frost
- Król FrostHo, ho! Inny Frost! Miło cię spotkać, ho!
- Jack FrostHi-ho, ho? Jesteś moim przyjacielem, ho? Wyglądasz trochę inaczej, ho...
- Król FrostHo, ho! Jestem Król Frost, ho!
- Król FrostPiąłem się w rangach demonów i teraz moja szkatuła jest równie napchana co ja, ho!
- Jack FrostHi-ho, ho! Jesteś taki królewsk-hi, ho!
- Król FrostA ty jesteś zwykłym plebejuszem, ho! Powiedz... Czy mam uczynić cię bogatym, ho?
- Jack FrostHi-ho, ho, ho... To dość intrygujące, ho.
- Król FrostHo, ho! Nauczę cię więc, co to ekstrawagancja, ho!
- Jack FrostHi-ho! Jak być ekstrawaganckim, ho?
- Król FrostHi-ho, ho, ho. Cóż, zobaczmy, ho... Ach, tak! Jeśli kiedykolwiek otworzysz kubeczek lodów i część zostanie na wieczku...
- Król FrostWyrzuć wieczko bez oblizywania!
- Jack FrostHi-HO! Cóż za marnotrawstwo, ho! Cóż za luksus, ho!
- Król FrostMyślisz, że dasz radę? Ho, ho!
- Jack FrostNie... nie wydaje mi się, ho...
- Król FrostHi-ho! Tchórz z ciebie, ho! Idź w d-hi-abły!
- Jack FrostHi-ho-hooooo!
- Demon odszedł przerażony...
Mara i Szlam
- MaraHm...?! Ty!
- SzlamhM? cO zE mNą?
- MaraTwoja postać... wygląda znajomo.
- SzlampFf! cÓż, z PeWNOściĄ jUŻ jĄ WiDZiAłeś! jesTEM sZLAmem. tAKich JAk JA PeŁNO wszĘdzie!
- MaraNie o to mi chodzi! Niedawno miałem wrażenie, że sam stałem się Szlamem...
- SzlamtY, szLAMem? maŁO PRaWDopOdoBne. tAkI naBRZmiaŁY pOmIOT pieKIeŁ jAK TY niGDY NiE uSZeDŁbY za jeDnEGo z NaS!
- MaraHmm... czyli po prostu mi się wydawało?
- SzlamgŁUpi JaKIś jEsTeś cZY CO? MOżE to TwÓJ mÓzG zMIEniŁ sIę w SZLam! LEpieJ sPraWDŹ, CZy coŚ ci nIE wyCIEka z teGO WIelkIEgo Łba!
- Demon odszedł...
Belfegor i Shiki-Ouji
- BelfegorO! Hej, ty tam!
- Shiki-OujiMasz do mnie jakąś sprawę?
- BelfegorTwoje ciało jest z papieru... Świetnie się składa! Mogę cię o coś prosić?
- Shiki-OujiHm! Cóż, nie lubię odmawiać potrzebującym pomocy! Dobrze więc! Czego ci trzeba?
- BelfegorWidzisz, skończył mi się papier. Miałbyś coś przeciwko, gdybym użył ciebie?
- Shiki-Ouji...
- Belfegor...
- Shiki-OujiPodły degeneracie, zabiję cię!
- BelfegorZ-zaraz! To nie fair! Naprawdę zaatakowałbyś kogoś w takiej sytuacji?!
- Shiki-OujiN-nie fair...?! Grr...! Nie lubię walczyć niehonorowo...
- BelfegorUff... Było blisko. To co, użyczysz mi teraz swojej nogi?
- Shiki-OujiDość tego, plugawcze! Użyj tego, jeśli musisz!
- BelfegorCzy to wystarczy? Ostatnimi czasy ostro mnie ciśnie...
- Shiki-OujiGrr!
- Shiki-OujiMuszę cię ostrzec, że ten papier jest gruby... Nie obwiniaj mnie, jeśli ten twój piekielny sedes się zatka!
Belfegor i Syrena
- BelfegorOch! Jesteś...!
- SyrenaO co chodzi...?
- BelfegorWygląda na to, że potrafisz kontrolować wodę... Tak, potrzebny mi jest dokładnie ktoś taki! Mogę cię o coś prosić?
- SyrenaSama nie wiem... Nie jestem pewna, czy mogę pomóc w czymkolwiek. Ale spróbuję... Czego ci trzeba?
- BelfegorWidzisz, tam na dole trochę się zapchało. Mogłabyś przepłukać mi te rury?
- Syrena...
- Belfegor...
- SyrenaPRZEPŁUKAĆ RURY?! ZARAZ PRZEPŁUCZĘ CIĘ NA SAMO DNO OCEANU!
- BelfegorZ-zaraz, chwila! Jeśli utopisz mnie w takim stanie, tylko zanieczyścisz wodę z powodu mojego...
- SyrenaN-nie! Nie mogę pozwolić, by coś takiego trafiło do morza!
- BelfegorUff... Było blisko. No więc, gdybyś mogła sprawić, że brąz popłynie...
- SyrenaZamknij się! Zamknij się! Masz, użyj tego!
- BelfegorHmm, chyba potrzebuję czegoś więcej, wiesz? Tam na dole zrobiła się istna strefa zero...
- SyrenaZAMKNIJ SIĘ!
- SyrenaNastępnym razie ciebie też spłuczę!
Syrena i Kelpie
- SyrenaZnam cię... Jesteś Kelpie, prawda?
- KelpieA ja znam ciebie. Jesteś Syreną, tak?
- SyrenaSłyszałam, że wabisz ludzi, a potem ich topisz... Czy to prawda?
- KelpieHm? A, tak. A ty zatapiasz statki i posyłasz je na dno? Jesteśmy... Siostrami Topicielkami!
- SyrenaEee... Jakie to uczucie topić ludzi?
- KelpieJakie uczucie? Hmm... chyba normalne. Czasami myślę sobie: „Ha, ha, wal się!”. A czasami: „Nie wierzę, że dałeś się nabrać”.
- SyrenaRozumiem...
- KelpieA co z tobą?
- Syrena... Przepraszam.
- KelpieHę? Za co przepraszasz? Nie lubisz zatapiać statków?
- SyrenaJa... chcę tylko śpiewać. Piosenki o wodzie, wietrze i falach... Ale one w końcu zawsze wabią żeglarzy i ci kończą na dnie morza. Z tego powodu... mówią, że przynoszę pecha.
- KelpieAch... Więc to dlatego jesteś taka ponura i smutna.
- Syrena...
- KelpieDalej, nie smuć się. To oni są głupi, że dają się utopić. Ale jeśli naprawdę nie chcesz krzywdzić ludzi, może daj im jakiś amulet ochronny. Masz, spróbuj tego.
- KelpieMam nadzieję, że kiedyś uda nam się zdziałać coś razem! Naprzód, Siostry Topicielki!
- SyrenaNie jestem przekonana co do tej nazwy...
- Demon odszedł...
Demeter i Kaya-no-Hime
- DemeterMmm! Czuję to! Czy jesteś boginią zbiorów?
- Kaya-no-HimeZbio-rów? Hmmm... Sium-bzium. Wybacz, ale nie rozumiem obcych słów.
- DemeterOjej. Zbiory to, cóż... zbiory!
- Kaya-no-HimeSium-bzium. Nie sium-rozumiem-bzium.
- DemeterTo sium-bzium, które mówisz... O co chodzi?
- Kaya-no-HimeSium-bzium to sium-bzium. Bzium!
- DemeterOjej, mam problem... Wygląda na to, że nie jestem w stanie się z nią porozumieć.
- Kaya-no-HimeHmm? Rozumiem! Jesteś boginią obfitych plonów, które robią sium-bzium!
- DemeterT-tak jest! Jestem boginią urodzaju, a obfite plony to moja specjalność!
- Kaya-no-HimeJa też! Jestem boginią, która zapewnia sium-bzium plony!
- DemeterAch, więc miałam rację. Cieszę się, że intuicja mnie nie zawiodła. Więc to sium-bzium, które mówisz, musi być związane ze zbiorami, tak?
- Kaya-no-HimeSium! Sium-bzium to zbio-ry! Jeśli zrobisz sium-bzium ze mną, będziemy miały sium-bzium zbio-ry!
- DemeterEee... Mam do ciebie dołączyć?
- Kaya-no-HimeSium-bziuuum!
- DemeterSium-bziuuum!
- Kaya-no-HimeOch! Cóż za sium-bzium zbio-ry!
- DemeterZgadzam się. Na pewno zbiory będą wspaniałe!
- Kaya-no-HimeHmm? Wygląda na to, że już urosło. Proszę! To dla ciebie!
- DemeterOjej, dziękuję!
- Kaya-no-HimeSium-bzium.
- DemeterSium-bzium.
Wisznu i Hanuman
- WisznuAch, to ty, Hanumanie!
- HanumanHm? Spotkaliśmy się kiedyś? Być może nie jesteśmy zupełnymi nieznajomymi, ale nie mogę sobie tego przypomnieć.
- WisznuHa, ha... Nie dziwię się. Przy naszym ostatnim spotkaniu wyglądałem inaczej. Czy imię Rama brzmi ci znajomo?
- HanumanAch, książę Rama! Teraz poznaję... Więc książę Rama był jednym z twoich awatarów.
- WisznuMuszę ci podziękować za pomoc w przeszłości. Bez ciebie nigdy nie zabiłbym Rawany ani uratował Sity.
- HanumanHa, ha, ha. Proszę, nie marnuj słów pochwały na takiego starego głupca jak ja.
- HanumanPrzy okazji, jak ci się teraz powodzi? Widzę, że podróżujesz z tym młodzianem...
- WisznuOwszem. Poprosił mnie o pomoc. Świat czekają wielkie zmiany, a on ma w tym kluczową rolę do odegrania.
- HanumanSytuacja musi być poważna, jeśli porzuciłeś formy awatarów i przyjąłeś prawdziwą postać. Proszę, weź to. Niech przysłuży ci się w walce.
- Demon odszedł...
Kewan i Dekarabia
- KewanHEJ! Co to ma znaczyć?!
- Dekarabia... To ty pojawiłeś się nagle i zacząłeś się na mnie wydzierać. Ja powinienem o to zapytać.
- KewanNie rób z siebie ofiary! O co chodzi z tym wyglądem?!
- DekarabiaWyglądem?
- KewanWyglądasz jak gwiazda! Kopiujesz mój styl!
- Dekarabia...
- Kewan...
- DekarabiaŻe co...?
- KewanTylko tyle masz do powiedzenia?!
- DekarabiaTo zwykły przypadek. Wiele demonów jest do siebie podobnych.
- KewanPrzypadek? Chyba żartujesz!
- Dekarabia... Cóż, skoro to nie jest przypadek, to co zamierzasz z tym zrobić?
- KewanCzy to nie oczywiste?! Zafunduję ci zmianę wyglądu! Rozerwę ci ramiona, żebyś miał ich sześć albo siedem... Albo pożrę je i zostawię ci trzy czy cztery!
- Dekarabia... Oczywiście.
- KewanWięc się zgadzasz? No to bierzmy się do roboty!
- DekarabiaChwila. Mogę powiedzieć dokładnie to samo o tobie.
- KewanŻe co, proszę...?
- DekarabiaMoże to ty kopiujesz mnie. W takim wypadku to JA powinienem rozrywać albo pożerać twoje ramiona...
- KewanAaaa!
- DekarabiaWięc się zgadzasz? No dobra. Dawaj je tu.
- KewanZ-zaraz! Nie działajmy pochopnie... M-może to faktycznie przypadek! To znaczy... jako gwiazdy powinniśmy się dogadywać, nie?
- DekarabiaTrzeba było tak od początku... Dobra. Uczcijmy więc tę nową przyjaźń. Przyjmij w prezencie to.
- KewanHm... Trochę biednie, jak na prezent dla nowego przyjaciela...
- DekarabiaChyba masz rację... Proszę, weź jeszcze jeden.
- Demon odszedł...
Cait Sith i Nekomata
- Cait SithWitaj, szlachetna niewiasto! Nie zechciałabyś... napić się ze mną herbaty?
- NekomataHę...?
- Cait SithOboje jesteśmy światowymi kotami... Porozmawiamy o poważnych, światowych tematach! Błahych rozrywkach! Albo zupełnie o niczym!
- NekomataŻe co...?
- Cait SithOczywiście, ponieważ jestem dżentelmenem, z radością przygotuję napitek odpowiedni dla tak wspaniałej damy... Wspaniałą herbatę z kocimiętką!
- Nekomata... Eee, gadasz bez sensu. Kim jesteś?
- Cait SithAch, najmocniej przepraszam! Powinienem był się najpierw przedstawić...
- Cait SithJestem Cait Sith. Nieustraszony koci bohater i wędrowiec po świecie podziemnym!
- NekomataO... kej...? Dzięki za wyjaśnienie. Chyba. A więc czego chcesz?
- Cait SithCóż... Miałem nadzieję, że napijesz się ze mną herbaty.
- NekomataEee... nie.
- Cait SithCo?! Dlaczego?
- NekomataWiesz, wyglądasz dość podejrzanie. Dziwnie gadasz i jeszcze dziwniej się ubierasz.
- Cait SithPodejrzanie? Ależ moja pani, to zupełne przeciwieństwo prawdy! Może tego po mnie nie widać, ale posiadam własne królestwo!
- NekomataZaraz, naprawdę...? Ściemniasz! Gdzie znajduje się to twoje królestwo?
- Cait SithWewnątrz sękatych, pustych pni drzew i opuszczonych domostw.
- NekomataFuu! Ale beznadzieja!
- Cait SithCoś takiego! Przecież „dom jest tam, gdzie go sobie urządzisz”, czyż nie?!
- NekomataNie, jeśli to urojenia. Mój dom musi być prawdziwy, a także bardzo wygodny. Zanim stałam się demonem, byłam kotką domową bogatego kupca i mieszkałam w willi. Zadowolą mnie tylko jedzenie najwyższej jakości, wygodne ubrania i komfortowy dom.
- Cait SithJestem w stanie zrozumieć jedzenie i dom, ale... jaki kot domowy potrzebuje ubrań?
- NekomataPowiedział kot wystrojony jak na festyn!
- NekomataNie ma opcji, żebym się z tobą umówiła. Do niezobaczenia.
- Cait Sith dostał kosza...
Manananggal i Loup-garou
- ManananggalOch, jesteś... Tak, czuję od ciebie podobny zapach...
- Loup-garouMoje uszanowanie, mademoiselle. Dzielnie zapachu z tak piękną damą to zaszczyt, którego nie jestem godzien.
- ManananggalNawet widząc, jak brzydka jestem, wciąż nazywasz mnie piękną...? Ech. Ależ z ciebie pochlebca.
- Loup-garouAch, ależ moje słowa nie są nieszczere. Naprawdę JESTEŚ piękna – zarówno w środku, jak i na zewnątrz.
- ManananggalKtóż mógłby powiedzieć coś takiego szczerze, jeśli nie mężczyzna o takim samym zapachu? Owszem... Oboje jesteśmy wzorami piękna i elegancji za dnia, ale potworami i koszmarami w świetle księżyca.
- Loup-garouWygląda na to, że jesteś dobrze poinformowana, mademoiselle.
- ManananggalSłyszałam, że pewien mężczyzna śmiertelnie obraził pewnego lorda we Francji i za karę przeklęto go likantropią... A przynajmniej tak powiadają...
- Loup-garouOui, c’est moi... Taki mój los. Życie na poły jako człowiek i jako wilk... to życie pełne ciągłej niepewności i cierpienia.
- ManananggalDoprawdy? Powiedz, czy cierpisz nawet teraz?
- Loup-garouOczywiście. Rozdarcie między dniem i nocą, dwiema postaciami... Ten ból nie dotyka wyłącznie mego ciała. Gdy pomyślę o moim życiu pełnym honoru i godności i o tym, jak nisko upadłem...
- ManananggalHa, ha, ha, ha... Chodzi więc o ciało i ducha. Mówisz, jakbyś nie znał nic POZA cierpieniem.
- Loup-garouA ty nie cierpisz, taka rozdarta?
- ManananggalNie. To nie świat mnie rozdarł... Nie, to moja sztuka. Rozrywając się na pół, rozrywam na strzępy świat i zmieniam go według swego uznania.
- ManananggalI gdy to robię... staję się naprawdę piękna!
- Loup-garouC’est vrai... Tak, w tym kryje się twoje piękno...
- ManananggalWiem, że nie takiego życia pragnąłeś. Ale do starego nie wrócisz. Więc dlaczego nie odrzucisz cierpienia? Dostrzeż to, co jest piękne w twoim życiu, zarówno w środku, JAK I na zewnątrz.
- Loup-garouOui... To mądre słowa. Warte rozważenia.
- Loup-garouVraiment, przyznaję, że twoje słowa mnie pocieszyły. Proszę, przyjmij ten drobiazg w dowód mojej wdzięczności.
- Loup-garouAu revoir!
Fionn mac Cumhaill i Setanta
- Fionn mac CumhaillNo proszę, to Setanta!
- SetantaTy jesteś... Fionn? To ty, Fionnie mac Cumhaillu?
- Fionn mac CumhaillJesteś daleko od ojczyzny. Nie sądziłem, że cię tu spotkam. Planujesz zyskać większą sławę? Dokonać kolejnych wspaniałych czynów?
- Fionn mac CumhaillA może pragniesz zasiąść na tronie, co? Jak wszyscy pozostali?
- SetantaPrzemierzam te krainy tylko po to, by się szkolić... Tron mnie nie obchodzi. Gdybym miał obstawiać, kto zasiądzie na tronie, to wskazałbym na ciebie.
- Fionn mac CumhaillProszę. Żaden ze mnie król. Wprost przeciwnie – sam szukałem kogoś, komu mógłbym służyć.
- SetantaPrawda. Rycerz potrzebuje króla... Przyznaję, że to bardziej do ciebie pasuje. I jak? Znalazłeś pana, któremu warto służyć?
- Fionn mac CumhaillOwszem.
- SetantaMówisz o bystrookim demonie, tak? Wiedziałem, że nie jest zwykłym demonem, ale... czy jest dość silny, by być królem?
- Fionn mac CumhaillSama siła nie czyni dobrego króla. Liczy się to, jaki użytek się z niej robi.
- SetantaA jak twoim zdaniem wykorzysta swoją siłę?
- Fionn mac CumhaillWkrótce się przekonam. A co z tobą? Zechcesz do nas dołączyć?
- Setanta...
- SetantaTo kuszące, ale muszę odmówić. Czeka mnie długa droga, nim wstąpię na czyjąś służbę. Najpierw muszę rozwinąć swoje umiejętności w walce z wrogami przemierzającymi ten świat podziemny.
- Fionn mac CumhaillOgar Culanna wciąż pragnie walki, co? Dokładnie tego oczekiwałem.
- SetantaBędę się modlił o zwycięstwo twoje i twojego króla. Chciałbym wręczyć wam prezent pożegnalny.
- Demon odszedł...
Hydra i Yamata-no-Orochi
- HydraWięc to ty jesteś Yamata-no-Orochi... Wiele o tobie słyszałam.
- Yamata-no-OrochiHMM? KIM JESTEŚ?!
- HydraJestem Hydra. To ja położę kres twoim rządom!
- Yamata-no-OrochiSSSSS! NIE ROZŚMIESZAJ MNIE! MAM OSIEM GŁÓW! NIKT MNIE NIE POKONA!
- HydraOwszem. Jesteś wielki wężem z ośmioma głowami i od dawna uważasz się za najsilniejszego. Ale spójrz na mnie. Powiedz, ile mam głów?
- Yamata-no-OrochiHMM?! ZOBACZMY...
- Yamata-no-OrochiJEDNA... DWIE... TRZY... ... GRRR! POGUBIŁEM SIĘ PRZY PIĘCIU!
- HydraPozwól, że ci powiem...
- HydraMam dziewięć głów!
- Yamata-no-OrochiCO?! WIĘCEJ NIŻ JA?!
- HydraPonieważ to ja mam więcej głów, do mnie należy tytuł najsilniejszego. Co czyni z ciebie tylko przerośniętego węża.
- Yamata-no-OrochiSSSSS! NIE ZGADZAM SIĘ! POŻRĘ TWOJE GŁOWY W CAŁOŚCI!
Hayataro i Nue
- HayataroHm?! Ty!
- NueO CO CHODZI?
- HayataroNie jesteś jedną z tych irytujących małp, które zabiłem dawno temu, prawda?
- NueHMM?! CÓŻ, MAM TWARZ MAŁPY! ALE NIE WIEM, O CZYM MÓWISZ! NIE JESTEM MAŁPĄ, KTÓREJ SZUKASZ!
- HayataroOch? Więc chcesz udawać, że nie wiesz, o co chodzi? Podejrzewam, że z łatwością przychodziło ci zwodzenie bogów w wiosce Totomi...
- NueT-TOTOMI...? N-NIE WIEM, CO TO TOTOMI! SERIO, JESTEM NIEWINNY!
- HayataroNie wiem, jak udało ci się przeżyć, ale... Skoro teraz stoisz przede mną, to już mi nie uciekniesz!
- NueH-HEJ, SŁUCHAJ! TO NIE BYŁEM JA!
- HayataroSzykuj się, niegodziwcze!
- NueAUUU! POSŁUCHAJ, PUŚĆ MNIE, A DAM CI TO!
- Demon uciekł...
Zeus i Dajmon
- ZeusHa, nie spodziewałem się wpaść tu na Dajmona! A może raczej Kakodajmona? Ech, wszystko jedno!
- DajmoneeHEEeE! KIM jEsTEŚ?! NiGdy NIe spoTKAłeM KOgOś Z dwoMA twaRZami jAk tY!
- ZeusPoważnie, nie wiesz, kim jestem?! Jeśli nie poznajesz króla bogów, to ten świat naprawdę zszedł na psy. Biedny Keraunos płacze.
- DajmonPOWIedziaŁEŚ „keRAunOS”? uwaŻAsz siĘ za zEUSA?
- Zeus...
- DajmonEeHee?...
- ZeusTeraz mnie pamiętasz?
- DajmonEeheeEeEEE!
- DajmonP-p-PRZEpraSZAM! WieLKi zeuSIE! wEź To. PROszę, NiE PoraŹ MniE!
- ZeusAch, dziękuję. Może w zamian dam ci potrzymać Keraunosa?
- DajmoneehEEeeEEe!
Adramelech i Yurlungur
- AdramelechOjej, to niesamowite!
- YurlungurNieSAMoWIte? MóWisz o MnIE?
- AdramelechOczywiście! Ten tęczowy kolor jest piękny.
- YurlungureeheE! No JASne! w KOŃcu JEsteM tĘcZoWYM WęŻem! maSZ OkO dO wSPAniaŁych rzECZY, PRZYjaciELU.
- AdramelechMam oko? Nie oddajesz sprawiedliwości moim zdolnościom. Na tym polega mój zawód.
- AdramelechJestem Adramelech, nadzorca garderoby króla piekieł. I tak się składa, że mam do ciebie prośbę.
- YurlungurprOŚbę, co? JasNE, mÓW, o cO CHodzi!
- AdramelechBędziemy organizować pokaz mody podczas jednego z regularnych przyjęć organizowanych przez jego wysokość. Muszę przyznać, że jesteś demonem, którego szukam.
- YurlungurEEHEE! wyGLĄda na TO, że W KOŃcu zadEBIUtuJĘ na WyBieGU!
- AdramelechOch, wybacz, chyba się nie zrozumieliśmy.
- YurlungurEEHee?
- AdramelechPotrzebuję twojej skóry.
- YurlungureEHeE?
- AdramelechDość z tym całym „ehee”. Chciałbym wykorzystać twoją wspaniałą skórę, by stworzyć przepiękny strój dla króla.
- YurlungurT-t-TY...!
- YurlungurTY cHoLERny KrETyNIE! PRzecIEŻ wtEDy UmRĘ!
- AdramelechTak, to niewielka cena.
- YurlungurEeHEEEEEEE!
Odyn i Walkiria
- OdynWalkirio, jak idzie zbieranie dusz wojowników?
- WalkiriaIdzie dobrze, mój królu. Przechwytujemy je, nim trafią do raju, i wysyłamy do Walhalli.
- OdynCzy wystąpiły jakieś trudności?
- WalkiriaNic, z czym nie można by sobie poradzić. Ten Nahobino doskonale odwrócił od nas uwagę.
- OdynHa, ha, ha... Więc wszystko idzie zgodnie z planem! Nawet Nahobino, który niegdyś był przeszkodą, może przysłużyć się naszym zamiarom.
- OdynTak, mimo że teraz służę Nahobino, nie wszystko jest stracone. Dalej wysyłaj wojowników do Walhalli i po cichu czekaj na naszą kolejną szansę. Mądrość z pewnością w końcu zwycięży!
- OdynMoja Walkirio! Dalej pełń swoją służbę!
- WalkiriaOczywiście, mój królu. Przy okazji – trafiłam na ten skarb. Proszę, przyjmij go.
- Demon odszedł...
Loki i Walkiria
- LokiProszę, toż to Walkiria. Znów grzebiesz przy trupach na polu walki? Praca rabusia nigdy się nie kończy.
- WalkiriaRabusia...? Jak śmiesz! Chodzi mi o ich dusze, a nie bogactwa. Wyszukuję godnych wojowników i wysyłam ich do Walhalli.
- LokiHa... Czysta semantyka. Jesteś hieną cmentarną.
- WalkiriaZbieranie dusz to święta powinność. Nie porównuj jej ze swoimi plugawymi przypuszczeniami.
- LokiHej, słyszysz to? Nie dość, że przyznała się do grzebania przy trupach, to jeszcze nazywa to „świętą powinnością”. Trzeba mieć tupet, nie?
- WalkiriaWszystko jest tak, jak chce Odyn... Więc to, co robię, musi być święte. Ale ktoś taki jak ty nigdy tego nie zrozumie.
- LokiProszę cię. Odyn wyprał ci mózg. Może spróbujesz choć trochę pomyśleć? Czy to przerasta twoje możliwości?
- LokiMoże wtedy zobaczysz, że robi z ciebie hienę cmentarną!
- WalkiriaJak śmiesz bluźnić przeciw Odynowi!
- LokiOch, wielka, zła Walkiria da mi nauczkę?
- Walkiria...!
- WalkiriaNie, muszę wypełniać dalej świętą powinność. Nie mogę działać pochopnie ani samolubnie. Poinformuję Odyna o twoich słowach i czynach. Zobaczymy, jak rozkaże cię ukarać.
- LokiNieźle, ty naprawdę nie możesz zrobić nic bez zgody Odyna, co? Jesteś nie tylko hieną cmentarną, ale też jego popychadłem!
- WalkiriaDość! Jeśli tak bardzo chcesz walczyć, to się tego doczekasz!
Ganeśa i Girimekhala
- GaneśaMasz chwilę? Chciałbym cię o coś zapytać.
- GirimekhalaZapytać? Słucham.
- GaneśaObaj jesteśmy demonami o postaci słoni, tak? Czy możliwe jest, że jesteśmy ze sobą jakoś związani?
- GirimekhalaHmm. Nie czuję nic nadzwyczajnego, gdy na ciebie patrzę.
- GaneśaSłyszałem, że niektóre demony pojawiają się czasem w opowieściach z innych krain lub czasów. W tych mitach przyjmują zupełnie inną postać...
- GirimekhalaSugerujesz, że kiedyś... byłem tobą?
- GaneśaTo możliwe, czyż nie?
- GirimekhalaOwszem, słyszałem teorię, według której byłem bogiem słoniem, którego postać uległa degeneracji... Ale nie uważam, żeby chodziło o ciebie.
- GaneśaR-rozumiem... Po prostu myślałem, że... w końcu znalazłem moją drugą połówkę...
- GirimekhalaNie zniechęcaj się. Jeśli będziesz wytrwały, wierzę, że w końcu znajdziesz to, czego szukasz.
- GaneśaMasz rację. Modlę się, by moje poszukiwania kiedyś dobiegły końca. A teraz ruszę dalej.
- GirimekhalaZaczekaj chwilę. Proszę. Prezent od jednego demona dla drugiego.
- Demon odszedł...
Forneus i Dekarabia
- ForneusOch, to ty...! Dekarabia!
- DekarabiaHm...? Och, Forneus! W końcu znowu się spotykamy. Minęło tyle czasu.
- ForneusOwszem, wydaje mi się, że minęło sporo czasu, odkąd rozmawialiśmy po raz ostatni.
- DekarabiaTak, cóż... ostatnim razem nie przyszedłeś na spotkanie.
- ForneusJa... nie przyszedłem...? Wybacz, ale o czym mówisz?
- DekarabiaNie pamiętasz? Mieliśmy spotkać się w Shibuyi.
- ForneusW Shibuyi...? Muszę przyznać, że nie pamiętam.
- DekarabiaHm? Dziwne... Jestem pewny, że byliśmy umówieni... Czekałem na ciebie przy tym słynnym skrzyżowaniu... Ale... nie pamiętam, co stało się potem...
- ForneusDekarabio... Chyba coś ci się pomyliło. Świat podziemny bardzo się zmienił od tamtych czasów... Być może pamięć płata ci figle.
- DekarabiaWiesz, może faktycznie masz rację. Mam wrażenie, jakby było to dawny sen... Albo mgliste wspomnienie...
- ForneusSam mam teraz problemy z pamiętaniem o różnych rzeczach. Chociaż w moim wypadku to przez starość!
- DekarabiaW każdym razie dobrze było cię znowu zobaczyć. Proszę, to z okazji naszego ponownego spotkania.
- DekarabiaTo co? Może ustalimy kolejną datę, by powspominać stare czasy?
- ForneusChyba muszę odmówić... Nawet ja nie wiem, jak będzie wyglądał świat w nadchodzących dniach.
- DekarabiaChyba masz rację...
Cironnup i Koropokkur
- CironnupHej! Toż to Koropokkur!
- KoropokkurOch? Kim jesteś? Chyba nigdy cię nie spotkałem...
- CironnupAch, racja... Pewnie mnie nie pamiętasz... Mieszkałeś kiedyś na Hokkaido, prawda?
- KoropokkurHmm... Tak, owszem.
- CironnupWiedziałem! Ja też tam mieszkałem! Często widywałem, jak kręcisz się pośród roślin.
- KoropokkurHmm... Wiesz, przypominam sobie coś... Rzeczywiście często widywałem tam małego lisa...
- CironnupTak, to byłem ja! Prawdopodobnie!
- KoropokkurNo proszę! Cóż za miła niespodzianka – spotkać dawnego sąsiada. Ach, to były wspaniałe czasy...
- KoropokkurAle muszę przyznać... że ten kraj bardzo się zmienił...
- CironnupHokkaido było takie spokojne... Zastanawiam się, czy to jeszcze wróci.
- KoropokkurKtóż to może wiedzieć...? Wszystko zależy od tego, co stanie się z tym światem. Jedyne, co możemy zrobić, to być silni...
- CironnupTak, masz rację. Muszę być silny!
- KoropokkurMmm. O to chodzi, chłopcze. Cóż... Proszę, weź to. Mam nadzieję, że ci pomoże.
- Demon odszedł...
Inugami i Shiki-Ouji
- InugamiHMM! JESTEŚ SHIKIGAMIM? SHIKIGAMIM PAPIERU!
- Shiki-OujiOwszem, jestem! Nazywam się Shiki-Ouji... Niegdyś służyłem innemu shikigamiemu.
- InugamiJESTEM INUGAMI! SHIKIGAMI PSÓW!
- Shiki-OujiInugami, powiadasz?... Słyszałem o tobie. Czy ten młody demon jest twoim aktualnym panem?
- InugamiTAK, TAK! JESTEM JEGO TOWARZYSZEM!
- Shiki-OujiJeśli jest w stanie ujarzmić Shikigamiego, czy to oznacza, że jest onmyojim? Nie wygląda na jednego z nich...
- InugamiHMM! NIE JEST ONMYOJIM! JEST DZIWNYM DEMONEM!
- Shiki-OujiTak, dziwnym demonem. Wyczuwam od niego tajemniczą aurę.
- InugamiTO KTOŚ IMPONUJĄCY, WYDAJE MI SIĘ... ŻE WKRÓTCE STANIE SIĘ COŚ IMPONUJĄCEGO... POWINIENEŚ DO NAS DOŁĄCZYĆ!
- Shiki-OujiBrzmi nieźle. Ale muszę odmówić!
- InugamiHMM! DLACZEGO?
- Shiki-OujiW świecie podziemnym wieje tajemniczy wiatr. Potężna wichura, która popycha nas ku niepewnemu przeznaczeniu... Chciałbym powierzyć swój los temu wiatrowi i zobaczyć, dokąd mnie zaprowadzi.
- InugamiCIĘŻKO TO POJĄĆ... CHYBA NIE ROZUMIEM...
- Shiki-OujiNie przejmuj się. Jestem pewien, że w końcu uzyskasz odpowiedzi... Wykorzystaj to dobrze, a być może dożyjecie tego dnia.
- Demon odszedł...
Mara i Girimekhala
- MaraNo proszę, toż to Girimekhala!
- GirimekhalaA ty... Czyżbyś był wielkim Marą?
- MaraMinęło dużo czasu. Cieszę się, że wciąż jesteś tak prężny jak zawsze.
- GirimekhalaMogę powiedzieć to samo o tobie, wielki Maro. Twoja masywna sylwetka wciąż robi wrażenie.
- MaraNie, starzeję się. Kto wie, jak długo jeszcze będę mógł stanąć na wysokości zadania...
- GirimekhalaWygląda na to, że obaj się zestarzeliśmy. Nasze wspólne przygody wydają się tak odległe.
- MaraTak, tak, dosiadałem cię wtedy i jeździliśmy wkoło! Zawsze razem, ty i ja!
- MaraAch, wpadłem na wspaniały pomysł! Co powiesz na to, żebym dosiadł cię jeszcze raz?
- GirimekhalaOjej.
- MaraO co chodzi...?
- GirimekhalaCóż... Więc miałbyś usiąść mi na głowie...
- MaraNie chcesz?
- GirimekhalaNie, nie chodzi o to, że nie chcę... Moja szyja nie jest już tak silna jak kiedyś, przez to całe starzenie się i w ogóle...
- MaraHmm, rozumiem. Nie chcemy, żeby coś pękło...
- GirimekhalaUff...
- MaraWiem! Wymyśliłem coś lepszego! Może ty spróbujesz dosiąść mnie?
- GirimekhalaOjej.
- MaraJestem pewien, że moje dolne części ciała to wytrzymają. To co ty na to, żeby spróbować?!
- GirimekhalaCóż... Dosiadanie cię byłoby...
- MaraNie chcesz?
- GirimekhalaNie, nie chodzi o to, że nie chcę... Wydaje mi się, że rzucalibyśmy się w oczy...
- MaraHmm, prawda. Chyba pora trochę spuścić z tonu...
- GirimekhalaUff...
- MaraTo smutne, jak bardzo starość uniemożliwia nam robienie rzeczy, które kiedyś sprawiały nam przyjemność...
- GirimekhalaI tak było miło móc znów z tobą porozmawiać, wielki Maro. Proszę, to dla ciebie. Przyjmij ten drobiazg, mój drogi przyjacielu.
- Demon odszedł...
Amanozako i Koppa Tengu
- AmanozakoOch, jesteś Tengu, prawda? Cóż, jak na Tengu jesteś... Ha, ha, ha! Kogo ja oszukuję! Słabeusz z ciebie!
- Koppa TenguGrr! Przestań! Taki karzełek nie ma prawa mówić, że jestem słaby!
- AmanozakoAle to prawda, nie? Co? Prawda, nie?
- Koppa TenguZamknij się! Co z tego, że jestem słaby teraz? Któregoś dnia stanę się potężny! A co z tobą? Jesteś praktycznie dzieckiem!
- AmanozakoHmm? To ty nie wiesz? Najwyraźniej nie. Jeśli zechcę, to mogę się stać Wielkim Tengu. Jestem suuupersilna! Serio!
- Koppa TenguTy? Wielkim Tengu? Ta, jasne! Raczej Tengu Kurduplem! Jak mówiłem, jesteś karzełkiem!
- AmanozakoUch, przestań mnie tak nazywać!
- Koppa TenguHej, mówię, jak jest! Nie ma opcji, żebyś kiedyś stała się Wielkim Tengu!
- AmanozakoPff! Dobra, udowodnię ci!
- Koppa TenguTak? Niby jak?
- AmanozakoSłyszałeś legendę o mnie? No, słyszałeś? Moje kły są w stanie rozszarpać praktycznie wszystko!
- AmanozakoChcesz zobaczyć, jak to robię? Chcesz, prawda? Na pewno!
- Amanozako zdaje się wykrzywiać twarz...
- Koppa TenguAAAAAAAA!
- Demon musiał zobaczyć coś naprawdę przerażającego!
- AmanozakoI tak to się robi! Teraz mi wierzysz? Co?
- Koppa TenguT-tak, jasne... J-jesteś Wielkim Tengu...
- AmanozakoEee, teraz jesteś szczery do bólu. Nuuudy... Ale i tak jest dobrze! A więc teraz na pewno chcesz zrobić coś superwyjątkowego dla kogoś tak niesamowitego jak ja, co?
- Koppa TenguEee... M-może dam ci prezent...?
- AmanozakoRany, sknera z ciebie, co? No, nie bądź taki, wiem, że stać cię na więcej! Tak?
- Koppa TenguCooo?! Ty mała, samolubna... Nie ma mowy!
- AmanozakoOch, mam jeszcze raz zrobić to samo? Tego chcesz?
- Koppa TenguAaa! Proszę, nie! Dobrze, dobrze! Czy to wystarczy?
- AmanozakoOch, wiedziałam, że cię na to stać. Jestem pewna, że kiedyś staniesz się superwspaniałym Tengu.
- Koppa TenguWypchaj się, smarkulo!
- Demon odszedł...
Nekomata i Senri
- NekomataOch, to Senri! Hejka, hi, hi!
- SenriOho? Zastanawiałam się, kto to wyjdzie. Nekomata, co? Aż mnie na wspominki bierze... W końcu też kiedyś byłam Nekomatą.
- NekomataOch, tak myślałam! Każda Nekomata chce kiedyś zostać Senri.
- SenriHa, ha, ha! Kiedyś też miałam w sobie tyle zapału...
- SenriAle zastanów się, czy naprawdę chcesz zostać Senri. Dobrze to przemyśl.
- NekomataHm? Skąd ta nagła powaga? Czy kiedy stajesz się Senri, dzieje się coś złego?
- SenriNie, nic złego. Bycie Senri ma swoje korzyści. Ale ma też swoją cenę... Coś się traci, coś się zyskuje. Tak działa świat.
- NekomataHmm, nie do końca rozumiem, co masz na myśli. Co straciłaś, gdy zostałaś Senri?
- SenriTrudno powiedzieć, co to dokładnie było... Ale co jakiś czas ludzie mówią pewne rzeczy w mojej obecności...
- SenriNa przykład: „Lubiłem cię bardziej wcześniej”.
- NekomataHm, hm...
- SenriCóż, jeśli chcesz zostać Senri, nie będę cię powstrzymywać. Weź to. Powinno ci się przydać.
- Demon odchodzi...
Nahobeeho i Jack Frost
- NahobeehoHi-ho! Wi-hi-dzę kolegę Frosta, ho!
- Jack FrostHi-ho, ho? Jesteś moim przyjacielem, ho? Wyglądasz na siłacza, ho...
- NahobeehoO-ho-to ja! Nahobiho!
- NahobeehoPo wie-he-lu treningach i szlifowaniu umiejętności szycia stałem się Nahobino świata Jacków Frostów, ho!
- Jack FrostHi-ho, ho! Jesteś taki silny, ho!
- NahobeehoNie to co ty, ho. Czemu jesteś taki zwykły, ho? Powinieneś wyjść ze swojej śnieżki komfortu, ho! Co-ho powiesz? Może spróbujesz swoich sił jako bóg... ho?
- Jack FrostSpo-ho-ko... To brzmi jak dobra zabawa, ho.
- NahobeehoHi-ho! No to cię nauczę, ho. Pokaż mi, że przetrwasz brutalny trening, ho!
- Jack FrostHi-ho! C-co mam zrobić, ho?
- NahobeehoHi-ho, ho, ho... Cóż, na początek...
- NahobeehoNastępnym razem, gdy będziesz przechodził przez uli-hi-cę, możesz stąpać tylko po farbie, ho!
- Jack FrostHi-ho? Co będzie, jak nie stanę na farbie, ho?
- NahobeehoNatychmiastowa śmierć, ho!
- Jack FrostHi-HO! To okrutne, hi! Straszne, ho!
- NahobeehoZrobisz to? Hi-ho!
- Jack FrostNie... nie wydaje mi się, ho...
- NahobeehoHi-ho! Ty tchórzu, ho! Nigdy nie wyjdziesz ze swo-ho-jej śnieżki, ho!
- Jack FrostHi-ho-hooooo!
- Demon odchodzi, drżąc ze strachu...
Koppa Tengu i Karasu Tengu
- Koppa TenguRany, popatrz! Toż to sam Karasu! Jak leci!?
- Karasu TenguProszę, proszę, Koppa. Potrzebujesz czegoś ode mnie? Jestem trochę zajęty.
- Koppa TenguEe, w sumie to nie... chciałem się tylko przywitać!
- Karasu TenguEch, serio? Skoro tak, to spadam.
- Koppa TenguEj, bądź miły! Och, w sumie, skoro już tu jesteś, to chcę cię o coś zapytać!
- Karasu TenguNo to o co chodzi? Wyduś to z siebie!
- Koppa TenguTak się zastanawiałem, ee... Jak wygląda twoja twarz pod maską?
- Karasu TenguCo?!
- Koppa TenguSłyszałem o tobie taką plotkę... Podobno nie masz długiego nosa jak normalny Tengu, tylko dziób kruka. Czy zawsze zakrywasz twarz, bo próbujesz to ukryć?
- Karasu Tengu...
- Karasu TenguAa, ha, ha, ha! To dopiero pytanie!
- Karasu TenguNaprawdę tak bardzo chcesz zobaczyć moją twarz, co?
- Koppa TenguTak!
- Karasu TenguNo to ci ją pokażę!
- Karasu Tengu zaczął unosić materiałową osłonę twarzy... ...ale zatrzymał się w ostatniej chwili!
- Koppa TenguHeeej! Oszukałeś mnie!
- Karasu TenguNauczę cię czegoś, młody. Są rzeczy na tym świecie, których lepiej nie widzieć. Myślenie o tym, co kryje się za tym materiałem, ekscytowanie się tą myślą... O TO właśnie chodzi!
- Koppa TenguNie rozumiem... Nadal chcę zobaczyć twoją prawdziwą twarz.
- Karasu TenguCóż, kiedyś zrozumiesz. A kiedy tak się stanie, może i tobie będzie dane zostać Karasu Tengu! Masz. Użyj tego i bierz się do trenowania.
- Demon odchodzi...
Kurama Tengu i Karasu Tengu
- Kurama TenguOo, znajoma twarz! Toż to Karasu Tengu we własnej osobie!
- Karasu TenguOo, wujaszek Kurama... Czego chcesz?
- Kurama TenguNiczego szczególnego. Byłem tylko zaskoczony, że cię widzę. Spodziewałbym się, że gdzieś się obijasz i nigdy więcej nie pokażesz swojej twarzy.
- Karasu TenguŻe co? Czemu wygadujesz takie bzdury?!
- Kurama TenguCzyż zepsucie nie leży w twojej naturze?
- Karasu TenguNo tak, ale, no...
- Karasu TenguNie mogłem zmarnować szansy, by się tu końcu pokazać.
- Kurama TenguWygląda na to, że masz jednak trochę ambicji. Wykorzystaj ją, aby w walce dać z siebie wszystko!
- Kurama TenguTo dziwne... Mam przeczucie, że jeszcze nie walczyłeś w bitwie...
- Karasu TenguCo?...
- Karasu TenguCo to, u diabła, znaczy?! Twoje „przeczucie” jest oczywiście błędne!
- Kurama TenguByć może. W końcu jednak tu jesteś. Możliwe, że tylko wyobraziłem sobie świat podobny do tego, w którym nigdy się nie pojawiłeś...
- Karasu Tengu... Nieważne. Spadam. A, znalazłem coś takiego, weź sobie. Na razie, wujaszku Kurama.
- Demon odchodzi...
Dís i Walkiria
- DísOjej! Czyż to nie Walkiria? Upłynęło trochę czasu, prawda?
- WalkiriaCzy to ty, Dís?... Na bogów, minęły wieki! W ogóle cię ostatnio nie widuję. Myślałam, że już nigdy cię nie zobaczę!
- DísDługo byłyśmy towarzyszkami broni, prawda? Bardzo tęsknię za tymi wspaniałymi dniami. Czy twoja praca idzie dobrze?
- WalkiriaTe wszystkie demony z innych miejsc trochę zawracają mi głowę. Ale to chyba nic takiego. A u ciebie, moja droga? Jak się sprawy mają? Zdaje się, że towarzyszysz temu młodzieńcowi...
- DísTak, należę do jego eskorty.
- WalkiriaI jak ci idzie? Wydawał się w porządku, ale...
- DísJest bardzo miło. Ma duży potencjał i jest całkiem zdolny.
- WalkiriaHa, ha, wiedziałam! Wystarczyło mi jedno spojrzenie, żeby dostrzec w nim doskonałe cechy.
- WalkiriaMoże zabierzemy go do Walhalli?... Nie sądzisz, że byłby z niego świetny wojownik?
- DísNie.
- Walkiria... Słucham?
- DísNie pozwolę ci zabrać go do Walhalli. To ja odpowiadam za jego powodzenie na wojnie... Będę tą, która na zawsze pozostanie u jego boku...
- Walkiria...
- WalkiriaOch... W porządku! Chciałam tylko zapytać, co o tym myślisz... ... *wzdycha* Widzę, że pozostajesz oddana swojej pracy.
- DísTo bardzo miłe, że tak mówisz.
- WalkiriaCóż, chyba pora na mnie, zanim zrobi się jeszcze bardziej niezręczne. Proszę, użyj tego, jeśli chcesz. Bądź dla niego dobra.
- Demon odchodzi...
Odyn i Fenrir
- OdynProszę, proszę, to przecież Fenrir... Tak mi się zdawało, że widzę znajomy pysk.
- FenrirGRRRR... ODYN!
- OdynMyślałem, że Asowie związali cię z Gleipnirem... Wymknąłeś im się, co?
- FenrirTO JEST ŚWIAT PODZIEMNY, ODYNIE! ASOWIE NIE MOGĄ MI TU NIC ZROBIĆ!
- OdynNajwyraźniej. Cóż, to nie ma znaczenia. Wszystko się rozwiąże, gdy ponownie zostaniesz spętany.
- FenrirGRRRR! CZY PORADZISZ SOBIE Z TYM SAM?
- OdynWkrótce się przekonamy.
- Fenrir...!
- FenrirCZ-CZEKAJ! NIE CHCĘ WALCZYĆ! NIE TRZEBA MNIE WIĘZIĆ!
- Odyn...
- FenrirMÓWIĘ POWAŻNIE! NA DOWÓD DOBREJ WOLI DAM CI PRZEDMIOT. NO JUŻ, WYCIĄGNIJ RĘKĘ...
- Odyn... A ty ją wtedy odgryziesz, jak mniemam? Tak jak odgryzłeś rękę Tyra?
- FenrirGRRRRR!
- FenrirPRZEJRZAŁEŚ MÓJ PLAN! TERAZ NIE MAM WYBORU! POŻRĘ CIĘ W CAŁOŚCI, ODYNIE! OTO TWÓJ RAGNAROK!
Loki i Fenrir
- LokiProszę, proszę, kogo my tu mamy. Wszędzie poznałbym ten pysk, Fenrirze.
- FenrirHMM? CZY TO... LOKI?!
- LokiA więc pamiętasz swojego kochanego tatę? Jestem wzruszony. Myślałem, że Asowie związali cię z Gleipnirem. Uwolniłeś się, co?
- FenrirTO ŚWIAT PODZIEMNY! MOC ASÓW NIC TU NIE ZNACZY! MYŚLAŁEM, ŻE TEŻ JESTEŚ UWIĘZIONY... ALE PRZYPUSZCZAM, ŻE TE WIĘZY NIE BYŁY W STANIE CIĘ UTRZYMAĆ.
- LokiMożna tak powiedzieć! Jaki ojciec, taki syn, co?
- LokiA skoro mowa o rodzinie... Jak miewają się Hel i Jormungand?
- FenrirKTO WIE. NIE WIDZIAŁEM ŻADNEGO Z NICH.
- LokiAch, tak? A myślałem, że uda nam się spotkać, skoro nie dane mi było z Angrbodą. Ty pewnie też za nimi tęsknisz, prawda?
- FenrirNIE OBCHODZI MNIE TO. HEL ZOSTAŁ WYSŁANY DO KRAINY UMARŁYCH. JORMUNGANDA WRZUCONO DO MORZA. NIE MA ICH JUŻ, WIĘC NIE ZAPRZĄTAM SOBIE NIMI GŁOWY.
- LokiDaj spokój, naprawdę musisz odgrywać samotnego wilka?
- LokiAsowie się nas boją. Mówią, że sprowadzimy koniec świata. Nie mogę się doczekać, by zobaczyć wykrzywioną przerażeniem twarz Odyna!
- FenrirGRRRR... ODYN!
- FenrirPOŻRĘ ODYNA W CAŁOŚCI! DAM MU TEN JEGO RAGNAROK!
- LokiHe, he, he... Bez obaw, dostanie za swoje. Teraz możemy nacieszyć się wolnością. Zabawmy się trochę i zróbmy zamieszanie w świecie podziemnym!
- FenrirHMM! A ZATEM SIĘ ZABAWIĘ! A KIEDYŚ SPROWADZĘ RAGNAROK! WEŹ TO. TEŻ SIĘ ZABAW!
- Demon odchodzi...
Nozuchi i Kaya-no-Hime
- NozuchiOch? Czy to ty jesteś Kaya-no-Hime?
- Kaya-no-HimeBziuuum! Tak, jestem Kaya-no-Hime. A kim ty jesteś?
- NozuchiNa imię mi Nozuchi. Od dawna wyczekiwałem dnia, w którym się spotkamy.
- Kaya-no-HimeChciałeś, żebyśmy się spotkali? A to dlaczego?
- NozuchiPani, czy imię Nozuchi nic ci nie mówi?...
- Kaya-no-HimeSiuuu? W ogóle go nie znam!
- NozuchiWięc pozwól, że ci powiem... Kaya-no-Hime jest również znana pod innym imieniem: Nozuchi-no-Kami.
- Kaya-no-HimeCo?! Czyli przez cały czas byłam Nozuchi-no-Kami?! Czyli ja też jestem Nozuchi, tak jak ty?
- NozuchiW pewnym sensie tak.
- Kaya-no-HimeAle ja jestem taka siuuum-bziuum, a ty jesteś taki hyc-kic. Nie jesteśmy tacy sami!
- NozuchiMówiąc dokładniej, narodziłem się z ciebie, pani. Nozuchi jest duchem traw i pól. A ja ukazałem się teraz jako duch tych pól.
- Kaya-no-HimeHm, hmm, rozuuumiem. Nie miałam pojęcia. Tam-ta-dam.
- NozuchiCóż, to dość skomplikowana sprawa. Chcę tylko powiedzieć, że zawsze chciałem poznać moją przodkinię, panią Kaya-no-Hime. To chyba wszystko.
- Kaya-no-HimeAch tak? Czyli cieszysz się, że mnie spotkałeś?
- NozuchiW rzeczy samej, jestem bardzo zadowolony. Czuję, że będzie to bardzo owocne spotkanie.
- Kaya-no-HimeSium-bziuuum! Owocne i obfite! Proszę, życzę ci obfitych zbiorów!
- Kaya-no-HimeBywaj!
Norna i Dís
- NornaOjej! Kopę lat!
- Dís...? Eee, a kim ty jesteś? Widzę w tobie kogoś znajomego...
- NornaOch, nie pamiętasz? Chyba nie mogę cię winić. To było dawno temu, no i oczywiście teraz wyglądam tak...
- DísOch, zaraz! Czy jesteś jedną z tych trzech sióstr, które zamieszkują korzenie drzewa Yggdrasil? Zdaje się, że zwano was... Urd, Verdandi i Skuld. Bardzo się zmieniłaś od tamtego czasu...
- NornaPrzybrałam tę formę, gdy uznano mnie za boginię przeznaczenia. Można powiedzieć, że ludziom lepiej znane jest teraz imię Norna niż Dís.
- DísTo co teraz robisz? Zdaje się, że towarzyszysz temu młodemu demonowi...
- NornaZgadza się, wspomagam go swoją mocą.
- DísA więc jego los jest w twoich rękach.
- NornaByć może. A może wręcz przeciwnie.
- DísCo masz na myśli?
- NornaPrzybrał swoją prawdziwą boską formę i przerwał Potępienie. Chociaż decyduję o losie bogów, to niekoniecznie o jego...
- DísInnymi słowy, uważasz, że jest kowalem własnego losu?
- NornaTak, ma po temu odpowiednią moc. Poprowadzę go w jego podróży i będę dzielić z nim jego los... Tego pragnę.
- DísRozumiem... A zatem nie powinnam się wtrącać.
- NornaMiałaś zamiar przyłączyć się do niego jako bogini? A może chciałaś poprowadzić go do Walhalli, gdy polegnie w bitwie?
- DísPozostawię to twojej wyobraźni. W każdym razie jest daleko poza moim zasięgiem.
- DísA zatem opiekuj się nim. Proszę, przyjmij ten prezent pożegnalny.
- DísNiech los będzie łaskawy dla was obojga...
